4 maande gelede
‘Dwaalkoeël’ deur Bernard Fielies
 ~ 

KAAPSE Vlakte gespanne, in gevaar

koes vir skote wat volg ná mekaar

dan uit die dag se gewone geskiet

skeur gille skielik deur die gebied!

Wanhopig ween ’n moeder in die wind

met arms styf om haar dooie kind

slap bondeltjie teen haar bors gedruk

verdwaald met oë vraend en verskrik.

’n Vrou klou vas en pleit onverpoos,

maar liggaampie lankal leweloos;

met skril stem en rou snikke saam

roep sy aanhoudend haar kind se naam!

Terwyl ons sukkel om rigting te kry,

vlieg koeëls nog skrams by ons verby

ons kruip al soekend in sirkels rond

’wyl ’n kind se bloed drup op die grond.

Bendes in beheer, bepaal en besluit

en terg ons selfs in ons treurigheid;

heers soos helde met hef in die hand

en spot oor die stelsel van ons land.

Gevul met vrees, verwerp en verlate

stagneer ons sidderend in siek strate

gebuk onder boosheid buite beheer

is die houe van onheil hard en seer.

Ons roep na die Here in die duister

om toe te laat dat ons leiers luister

hoop iemand hoor soos stemme verhef

voordat nóg ’n dwaalkoeël ’n kindjie tref ...

Lewer kommentaar op hierdie artikel
0 reaksies
Lewer kommentaar
Kommentaar 0 oorblywende karakters